Verbinden

Een warme ontvangst, croissants op tafel en gesprekken die verder reikten dan de dagelijkse realiteit van dak- en thuisloosheid. Tijdens onze tweede ontmoeting met Le Syndicat des Immenses werd niet alleen teruggeblikt op urgente uitdagingen, maar ook gedroomd over een gastvrije stad en een Europees netwerk tegen 2030. Lees verder en ontdek hoe deze ontmoeting het startschot kan worden voor een intensievere samenwerking over de taalgrenzen heen.

Niet ontoevallig trokken enkele straatsyndicalisten op 30 mei mee door de straten van Gent tijdens de Reclaim The City Parade van DakDak. Een oproep voor het recht op wonen, een inclusieve stad en structurele oplossingen voor dak- en thuisloosheid. Lees wat ons allen verbindt.

Wat als straatmeubilair niet alleen mooi of functioneel is, maar ook echte noden opvangt? Het Antwerps Straatsyndicaat diende binnen de burgerbegroting het idee van het lockerbankje in: een publiek bankje met ingebouwde opbergruimte voor buurtmateriaal én voor mensen die geen veilige plek hebben om hun bezittingen achter te laten. Het voorstel vertrekt vanuit een eenvoudige gedachte: ergens wonen betekent ook ergens je spullen veilig kunnen bewaren. Het project wil publieke ruimte herdenken als een plek van ontmoeting, gedeeld gebruik en zorg. Samen met architectuurstudenten, bewoners en verenigingen willen we zoeken naar nieuwe vormen van gastvrij straatmeubilair in Antwerpen.

Het Antwerps Straatsyndicaat opende het gesprek over vijandige architectuur en de vraag wie welkom is in de publieke ruimte. Banken met tussenleuningen, plekken waar je niet mag schuilen of rusten, stations zonder warmte of stilte: hoe wordt een stad ontworpen om mensen weg te houden in plaats van op te vangen? Vanuit die discussie schreef Bart De Schepper dit gedicht — een reflectie over zichtbaarheid, waardigheid en overleven in een stad waar publieke ruimte steeds vaker gecontroleerd en afgebakend wordt. Een tekst die uitnodigt om niet alleen naar architectuur te kijken, maar ook naar de samenleving

Wat zegt het overlijden van Jaro en Piotr over hoe Antwerpen omgaat met mensen zonder papieren en mensen zonder dak? Wanneer de winteropvang sluit, verdwijnt voor velen hun laatste houvast. In deze getuigenissen en scherpe gesprekken leggen hulpverleners, beleidsmakers en betrokkenen de vinger op de wonde. Is dit het gevolg van keuzes, of zien we een groeiende epidemie van wanhoop? Lees verder en beluister het interview. .

Op 30 april nam het Antwerps Straatsyndicaat deel aan de activiteitendag van de studenten van AP Hogeschool op het Operaplein in Antwerpen, in samenwerking met verschillende partners uit de sociale sector.

Van de straat naar de nachtopvang… en terug naar de straat. Op 31 maart komen we samen op het Astridplein tegen een beleid dat mensen uitput en terug de straat op duwt. Terwijl de opvangcapaciteit halveert, groeit de groep mensen zonder plek om te slapen. Dit is geen tijdelijk probleem, maar een bewuste keuze met zware gevolgen. Lees waarom dit moet stoppen en hoe jij mee het verschil kan maken.

Vanaf 31 maart halveert de opvangcapaciteit in Antwerpen. Wat betekent dat voor wie nergens anders heen kan? Het Antwerps Straatsyndicaat trok naar de nachtopvang en verzamelde tientallen getuigenissen van mensen die dit elke dag voelen. Hun stemmen nemen we mee naar het Astridplein. Lees verder en ontdek waar zij – en wij – van wakker liggen.

Met een kernteam van een 15-tal straatsyndicalisten toasten we op een menswaardig en rechtvaardig 2026. We maakten de balans op voor 2025 en smeden plannen voor 2026. We deelden ons eten, onze ervaringen, onze wijsheden.

Vanaf januari 2026 zal het geefwinkeltje van Dom Srca een nieuwe plek krijgen. Tussen een einde en een nieuw begin.